De stad ademt anders voor zonsopgang. Terwijl de lucht nog het blauw van de nacht vasthoudt, glipt er een gouden…
Lees meer

De stad ademt anders voor zonsopgang. Terwijl de lucht nog het blauw van de nacht vasthoudt, glipt er een gouden…
Lees meer
Vroeg in de ochtend, nog vóór de wereld zijn rumoer hervindt, rolt de polder een zachte deken van mist over…
Lees meer
De regen valt als een zachte aansporing om langzamer te lopen. Amsterdam glanst, de stenen ademen dieper, en elke druppel…
Lees meer
De lucht is nog koel en blauw wanneer ik het duinpad opdraai, de banden zacht knisperend over het zand. Het…
Lees meer
Het is dat zachte moment waarop de stad zichzelf tot leven ademt: lantaarns die nog nagloeien, mist die in rafels…
Lees meer
De dag breekt open als een ademhaling. Een dunne sluier van mist hangt boven het land, en ergens, ver weg,…
Lees meer
De stad houdt haar adem in wanneer het eerste licht over de grachten glijdt. Ik duw de pedalen omlaag, banden…
Lees meer