De ochtend opent zich als een ingehouden adem. Het pad is nog donker van de nacht, de lucht ruikt naar…
Lees meer

De ochtend opent zich als een ingehouden adem. Het pad is nog donker van de nacht, de lucht ruikt naar…
Lees meer
De wereld houdt even de adem in wanneer de eerste lichtslierten over het land glijden. Ik trap zachtjes, alsof ik…
Lees meer
Vroeg in de ochtend, nog vóór de wereld zijn rumoer hervindt, rolt de polder een zachte deken van mist over…
Lees meer
Nog vóór de stad ontwaakt, glij ik de polder in. De lucht hangt laag, een sluier van zilver die sloten…
Lees meer
De eerste adem van de ochtend draagt de geur van nat blad en belofte. In het halfdonker, wanneer de wereld…
Lees meer
De lucht is nog koel en blauw wanneer ik het duinpad opdraai, de banden zacht knisperend over het zand. Het…
Lees meer
De dag breekt open als een ademhaling. Een dunne sluier van mist hangt boven het land, en ergens, ver weg,…
Lees meer
Er is een breekbaar moment tussen nacht en dag waarop de wereld lijkt te fluisteren. In dat zachte schemerlicht, wanneer…
Lees meer
De ochtend brak open als een belofte: een fluwelen licht over de rivier, een zuchtje wind dat de vlaggen langs…
Lees meer
De lucht ruikt naar regen op warm asfalt, en ergens tussen het rumoer van verkeer en stemmen ontvouwt zich iets…
Lees meer
Het nieuws over een nieuw stadspark voelde als een collectieve zucht van verlichting. Je stapt het pad op en merkt…
Lees meer