Vroeg in de ochtend, nog vóór de wereld zijn rumoer hervindt, rolt de polder een zachte deken van mist over…
Lees meer

Vroeg in de ochtend, nog vóór de wereld zijn rumoer hervindt, rolt de polder een zachte deken van mist over…
Lees meer
De ochtend opent als een ingeademde noot jasmijn. Op een balkon dat nauwelijks drie voetstappen diep is, rolt de stad…
Lees meer
De regen valt als een zachte aansporing om langzamer te lopen. Amsterdam glanst, de stenen ademen dieper, en elke druppel…
Lees meer
Er is een uur waarin de wereld zacht hangt tussen dromen en daglicht. Ik stap de koele lucht in; stenen…
Lees meer
Voor dag en dauw, wanneer de wereld nog fluistert in plaats van spreekt, ademt de stad in. Het blauw van…
Lees meer
Nog vóór de stad ontwaakt, glij ik de polder in. De lucht hangt laag, een sluier van zilver die sloten…
Lees meer
De ochtend aan de Maas ademt een stille, zilveren spanning. Langs de Groeneweg fluistert de wind door het riet, terwijl…
Lees meer
Het vroege licht boven Blerick had nog maar net de randen van de Drie Decembersingel gekust toen het gehuil van…
Lees meer
Er is een uur in de stad waarop de straten nog fluisteren, het licht voorzichtig over de gevels veegt en…
Lees meer
Vlak voordat de stad haar luide keel schraapt, is er een uur dat fluistert. De lucht draagt nog het koele…
Lees meer
De stad ontwaakt alsof iemand zachtjes een gordijn openschuift. Een schemering van honingkleurig licht kruipt over bakstenen gevels, legt zinderingen…
Lees meer
Er is een uur in de vroege ochtend waarin de stad nog fluistert en het licht als honing langs de…
Lees meer
De eerste adem van de ochtend draagt de geur van nat blad en belofte. In het halfdonker, wanneer de wereld…
Lees meer
De Maas ademt vanavond een zwaardere stilte dan anders. Aan de Groeneweg, waar water en oever elkaar in een zachte…
Lees meer
De Maas ademt in de ochtendlucht. Langs de Groeneweg ruist het riet, alsof het fluistert wat woorden niet kunnen dragen.…
Lees meer